Паника

Не чекав долго за да се потврдат наводите на мојата последна колумна.

Еден дневен весник близок до власта денес панично(така ја свќаме чуденката на крајот од насловот) објавува дека грчкиот адвокат Фотис Канелопулос изјавил за грчките медиуми дека привремената согласност е невалидна, затоа што грчкиот парламент не ја ратификувал и не била објавена во службен весник. Според грчкиот адвокат; привремената согласност била невалидна, не се применувала и Грција можела во секое време да се повика на своето право на вето против Македонија, без за тоа да сноси одговорност.

Основно правило во медицината е; не наштетувај.

Истото важи и во правото. На оној што бара правда немој да му наштетуваш. А дали тужбата на д-р Тони Дескоски не и наштети на Македонија. Каква е таа победа доколку грчкиот адвокат има право?

Дали јас со моите решенија врз основа на ius cogens и наштетив, или може да и наштетам на Македонија?

За да си одговорите на овие прашања, ви го нудам интервјуто што уредникот Зоран Трајчески го направи со мене непосредно пред пресудата, на емисијата “Радио спектар” за Македонското радио.

Read More

Што по пресудата

„Дај му на будалата доволно јаже, па самиот ќе се обеси(англиска поговорка)“-, вака ја завршив една колумна во „Нова Македонија“ на 05.01.2011.година, сакајќи да предупредам  дека со тужбата во Хаг работиме против себе.

„Доколку Владата успее со тужбата, тогаш сами сме си го ставиле јажето и ќе мора да правиме компромис“, сум запишал во истата колумна, скоро пред една година.

Вчера(27.11.2011.година) ја добиме веста од грчкиот весник „Катимерини“ дека сме успеале со тужбата.

Намерно не велам;нашите медиуми, бидејќи на 24.01.2011.година сум напишал колумна „Грчка лажга“, објаснувајќи дека кршењето на Привремената спогодба е грчка лажга на која сме се фатиле, со голема помош на УДБОМАФИЈАТА.

Ни притисокот на сегашноста, односно „добрата вест“ за пресудата не ми го помати памеот, за да изменам нешто од својата колумна.

Значи, да го повторам заклучокот од моите колумни напишани пред една година;сега ќе мора да направиме компромис за името, во спротивно Грција ќе не тужи за неисполнување на Привемената согласност.

За време на траењето на спорот, благовремено предложив прејудициелна тужба за ништавност на Привремената согласност.

Бидејќи Владата не ме послуша, по завршувањето на парницата предложив Владата да вложи до Грција ијава за ништавност, а доколку Грција во рок од 12 месеци не одговори на изјавата, Македонија да вложи жалба пред меѓународниот суд на правдата.

Владата ни тоа не го направи и сега сме тука, каде што сме.

Дали победивме, или загубивме, како што тврдев и тврдам јас?

Мојот одговор го знаете, тој е содржан и во мојата „Стратегија“, а вие сами одговорете си на ова прашање.

Во ова Колумна ќе воведам сосема ново тврдење. Тврдење дека со Привремената согласност ни се прекршува човековото право на суд, бидејќи на договорните страни не им се дозволува суд за името.

Според член 21, став 2 од Привремената согласност:

„2. Сите разлики или спорови што ќе се јават меѓу страните во врска со толкувањето или спроведувањето на ова Привремена согласност можат да се поднесат од која и да е страна до Меѓународниот суд на правдата, со исклучок на разликата наведена во член 5, став 1.“

А членот 5, во спротивност со правото на самоопределување(член 1, став 2 и член 55 од Повелбата) одредува преговори за правото на самоопределување, колку и да се крие зад резолуциите, односно за името Македонија и гласи:

„Страните се согласни да ги продолжат преговорите под покровителство на Генералниот секретар на Обединетите нации, според Резолуцијата 845(1993) на Советот за безбедност, со намера да се постигне договор за разликите наведени во таа Резолуција и во Резолуцијата 817(1993) на Советот за безбедност.“

Меѓутоа, заради УДБОМАФИЈАТА која што владее со Македонија, ние не знаеме кој сакал ваква одредба:Македонија, Грција, или Меѓународната заедница.

Во моментов немам доволно материјал за правен силогизам, но важноста на темата ме тера да соопштам тоа што го знам, а некои од моите читатели можеби ќе ја продолжат мојата работа.Зашто, како што вели Аристотел, добриот почеток е повеќе од половина.

Голема премиса за моево тврдење, сосема сигурно е член 6(1) од ЕКЧП, но потребно е да се најде правото на суд и во Повелбата.

Реторички знак за моево тврдење е и Библијата. Кога Мојсие слегол со законите што му ги дал Бог од Синај, тој првото нешто што го направил било тоа што поставил судии, односно на Евреите им го овозможил правото на суд.

За да откриеме кој им го укинал човековото право на суд на Македонците за името Македонија,  мора да постапиме како големиот Цицерон и да се запрашаме:cui bono(кој има интерес)?

Всушност, така постапува и проф. д-р Боштјан Зупанчич(сега претседател на Третата секција на Европскиот суд за човекови права), напаѓајќи ја во издвоено мислење одлуката на Уставниот суд на Словенија, чиј што судија е и тој(1998 година):„Не се колебам да запишам, дека за Словенечкиот народ би било уште покатастрофално, доколку преку сегашната пререгулација, некоја друга политичка опција си обезбеди доминација над не-автономниот универзитет, која што над автономниот универзитет не би ја имала.Треба да се запрашаме Cui bono?-, кому значи му користи неавтономниот универзитет?

Се чини, дека на тие медиокритети, кои што во авторитарната пре-регулација, наоѓаат можност за авторитарно владеење со универзитетот.На комунистичкиот патернализам му беа потребни многу десетлетија, за да го клекне универзитетот на колена, а тоа е, во многу работи да и ги одземе мерилата за одличност, која што на секој универзитет мора да биде одлучувачка(Одлука на Уставниот суд на Република Словенија U-I-34/94 22.01.1998.).“

Она што се медиокритетите за проф. Зупанчич, тоа за Равникар(„УДБОМАФИЈА“) се козите што ја чуваат градината.

Значи, УДБОМАФИЈАТА во Македонија има интерес да и помогне на Грција, бидејќи Грција ќе ја остави да владее и по влегувањето на Македонија во ЕУ.

Дека Грција има корист на Македонија да и се одземе правото на суд за нејзиното име, не треба да се биде особено бистар.

Но, и ЕУ може да влезе во тие што би имале интерес.

Според учебникот од Кембриџ што ни го преведе Груески:

„Секако, многу од најсериозните меѓународни конфликти можат и никогаш да не се појават пред Суд, поради желбата од државите да не ги ставаат клучните интереси во рацете на задолжителна одлука од трета странка, додека порастот на други средства на регионални и глобални решенија за спорови не може да биде занемарено( M. N. Shaw, “International Law”, Cambridge University Press, 2008, македонски превод од 2009, страница 939).“

Read More

Лагата е бесмртна душа на Македонскиот комунизам

Една умна глава изјави дека доколку само за пет минути беше укината,или забранета лагата, комунизмот веднаш ќе пропаднеше.

Јанша, според анкетите, идниот премиер на предвремените избори во декември во Словенија, го сврти овој постулат против словенечките медиуми: „Доколку би ја забраниле лагата во Словенија за еден ден, повеќето медиуми би пропаднале… (sds.si/news/9521).“

Доколку е вака во европска Словенија, уште полошо е во комунистичка Македонија со медиумите. Велам комунистичка, зашто највлијателните новинари се ортодоксни комунисти, а советниците на претседателот и премиерот, исто така. А доколку лагата е темелот на комунизмот, на тоа затруено дрво и плодовите се затруени.

Така се случи да имаме десна комунистичка и лева комунистичка влада.

Ова состојба во Македонија го крши вториот закон на мислењето: Законот за исклучена противречност, кој гласи; Два, помеѓу себе противречни суда, не можат истовремено да бидат вистинити.

Не може ортодоксен комунист да биде советник на десна влада. Тие две работи се исклучуваат една со друга.

На пример. Што ќе го советува Светомир Шкариќ претседателот. Само за комунизам. Тој, иако веќе 14 години Македонија ја има ратификувано ЕКЧП, тврди дека над Уставниот бил само бог и со тоа ја потврдува една од божјите заповеди на комунистичкото право, која што вели дека тоа ги третира меѓународните договори како декларации. Тој советува поништување на законот за лустрација (прочистување од комунизам).

Веќе насетувате дека сакам да ги потенцирам како најопасни правниците. Како најголеми комунистички мајстори на лагата.

Но, не е така и во Словенија, иако живеевме во иста држава. Додека кај нас претседател на Уставниот суд беше д-р Трендафил Иваноски, за кој што постои правосилна судска одлука дека бил соработник на тајната комунистичка полиција, во Словенија Уставниот суд со едногласна одлука на сите девет судии ја укина одлуката на градоначалникот на Љубјана со која што една улица во Љубјана е именувана според Тито.

Оваа одлука во Словенија се доживува како пораз на комунистите, но вас ве интересира дали е правилна.

Уставниот суд ја укина улицата именувана по Тито, бидејќи во тоа препозна симболично дејствие, со која што градската власт на Љубјана му изрече признание на некогашниот недемократски режим. Во одлуката U-I-109/10 од 03.10.2011.година, Уставниот суд посебно го потенцира почитувањето на човековото достоинство, кое што спаѓа во јадрото на Уставот. Со ова одлука, Уставниот и испрати порака на градската власт во Љубјана (комунистичка), дека со мнозинството што го има, не може да прави што ќе и текне. Иако одлуката на градските власти не крши ниеден закон, таа е во спротивност со вредностите што ги прокламира уставниот поредок.

Дека Тито е злосторник, во Словенија потврди и претседателот на здружението на борците, титовиот партизан д-р Јанез Становник.

За да не може на текстов да му се префрли невистинитост на претходниот заклучок, еве од кој постулат произлегува: „На прашање, дали тоа значи дека Тито е одговорен за масовните убиства, Становник одговори дека `никаде на светот нема војска, каде што би можело едно такво масовно убивање да се случи без знаење на врховното водство`. (http://www.rtvslo.si/index.php?c_mod=news&op=print&id=267711, превел М.П.).“

После ова, што мисли советникот на претседателот, Шкариќ, за постоењето на партијата „Титови леви сили“, која што коалицира со Црвенкоски, кој што не така одамна, предлагаше да му се подигне споменик на Тито.

Не го загрижува ли фактот дека сите девет уставни судии (меѓу кои и тројца еминентни професори) мислат дека се крши човековото  достоинство со именување на улица по Тито, а во Македонија и денес кога на власт е навоодно десна демократска опција, се глорифицира Тито.

Дали Шкариќ и другите комунисти во десната влада ни порачуваат дека ние Македонците немаме човеково достоинство и дека кај нас Тито може да се глорифицира?

Уставниот суд на Словенија најде основ за својата одлука во член 45 од Уставот кој што гласи:

Член 45
(право на петиција)

Секој државјанин има право да вложи петиција и други иницијативи од општо значење.

За да не мора советникот на претседателот да размислува и да истражува дали и во нашиот Устав има ваква одредба, јас велам има и тоа е одредбата на член 24, став 1 од Уставот која што гласи:

„Секој граѓанин има право да поднесува претставки до државните органи и другите јавни служби и на нив да добие одговор“, во врска со член 108 од Уставот.

На прашањето на Тито, комунистичките советници на претседателот и премиерот, треба да станат свесни дека и Македонците имаат право на достоинство.

Но, не само тоа. Тие се должни да превземаат дејствија и да ги советуваат претседателот и премиерот во духот на нашиот Устав, кој што не се разликува многу од словенечкиот (на неколку места е во спротивност со примарното и секундарното право на ЕУ).

Се дотогаш, тие ќе бидат само плодови на затруено дрво, поради кои што Македонија не направила ни милиметар кон напуштање на комунизмот и неговиот симбол Тито.

За  да можат судиите (во случајов, моите читатели) да донесат вистинит суд, дали Шкариќ и Претседателот на Уставниот суд на Република Словенија проф.д-р Ернест Петрич многу се разликуваат, еве еден дел од издвоеното мислење на Претседателот на Уставниот суд на Словенија, со кој што се укинува улицата на Тито:

„ 5. Последиците на тоталитаризмот сеуште притискаат бројни народи, како и европската историја.Токму заради тоа Парламентарното собрание на Советот на Европа ја потенцира потребата за осудување на злосторствата на тоталитарните режими, а со тоа и на тие режими како такви и Европскиот парламент изрази почитување на жртвите на сите тоталитарни режими.Исто така и Уставниот суд на Република Словенија, во низа одлуки ја потенцира нездружливоста на некогашниот комунистички режим со современите европски стандарди за заштита на основните човекови права(превел М.П.).“

И за крај. Знајте дека проф. д-р Ернест Петрич е на слична возраст(1936) како Шкариќ. Во СФРЈ станал професор, бил амбасадор.

Read More

Груевски да и го отповика полномошното на адвокатката Мирка Велиновска

Tempora ne culpes, cum sis tibi causa doloris(Не обвинувај ги приликите, кога самиот си причина за својата болка).

Јас на м-р Груевски со колумната „Последна шанса за одбрана на името“ му направив контрасилогизам и го уништив правниот силогизам на д-р Тони Дескоски(самиот на телевизија изјави дека е автор на тужбата против Грција).

Значи, на м-р Груевски му докажав дека не Америка и ЕУ, туку тужбата на д-р Тони Дескоски е причина за неговата болка.

Меѓутоа, после колумната на адвокатката на м-р Груевски, Мирка Велиновска, „Политика на обратност во се и по секоја цена“, заклучив дека УДБОМАФИЈАТА и македоноидите го одработиле поразот на м-р Груевски и само прашање на време е кога тоа ќе се официјализира.

Read More

Соросоиди и македоноиди (TUTTI KOMUNISTI)
(втор дел)

„На еден евреин, возот му избегал пред нос. `Тотален антисемитизам`-горко промрморел евреинот. Ова е пример за логичка грешка `преурането воопштување`. Така и авторот , од референдумот за минарето, преурането заклучува дека швајцарците се верски нетолерантни(па  сходно и европјаните).  Еве контрасилогизам за македонска верска нетолерантност, односно атеистичко комунистичка диктатура. Слободата на манифестирање на верата и верската поука се основни човекови права, заштитени со член 9 од ЕКЧП И член 2 од првиот протокол кон ЕКЧП. Во Швајцарија и во старите членки на ЕУ, овие права се практицираат така што државата и дава пари на црквата(некаде и црковен данок) и другите религиозни заедници за да функционираат и имаат верска поука(сите верски заедници). Кај нас државата не и дава пари на црквата и другите верски заедници, а Уставниот ја укина и веронауката. И кој е сега верски нетолерантен?

Read More

Соросоиди и македоноиди (TUTTI KOMUNISTI)
(прв дел)

„Кога големите луѓе стануваат малодушни од постојани неприлики, тоа ги снашло поради силните амбиции а не поради снажниот дух…(Франсоа Ларошфуко, „Максими“, Мисла, Скопје, 2001).“

За сите Македонци, Македонија е  најголема работа. Бидејќи Црвенкоси беше, а Груески е премиер на Македонија, некако им следува она „големи луѓе“ во очите на Македонците.

Но, веќе долго, лицето на Црвенкоски е измачено и на него се гледа трајна болка. Тој е малодушен, заради своите амбиции, а еден Папа изјавил(според Шопенхауер) дека за се што ни се случува, самите сме криви.

Меѓутоа, во последно време и лицето на Груески не изгледа весело и задоволно.

Read More

Кој кому му е пријател

„Не сметај го за пријател, оној што се дружи со твојот непријател(данска поговорка).

М-р Драган Павловиќ Латас е главен уредник на телевизија „Сител“, а сопственик на оваa телевизија е Љубисав Иванов, стар комунист, сега социјалист.Социјалистичката партија, ССРНМ и слични организации, беа сателити на комунистичката партија.

За ССРН пратеникот од партијата на Јанша, д-р Гримс изјави дека била депанданс на УДБА.

На една телевизија неодамна видовме и слика на која што се м-р Драган Павловиќ Латас, Љубисав Иванов и Слободан Милошевиќ.

Во 1988 Јанез Јанша беше уапсен од словенечката УДБА, предаден на органите на ЈНА, суден и затворен.

Значи, м-р Драган Павловиќ Латас и Јанез Јанша се заколнати непријатели.

Read More