Меѓународноправна заштита на малцинските права

„Тиранската платформа“ е друг пат на македонскиот народ да му се одземе правото на самоопределување.

Кога некому нешто му е забрането по еден пат, не смее да му биде дозволено да дојде до тоа по друг пат. (Cum quid una via prohibetur alicui, ad id alia non debet admitti (KRANJC, Janez, Latinski pravni reki-2. izd.-Ljubljana: Cankarjeva založba, 2000, стр. 60).

Read More

Право на самоопределување

„Оружјето со кое што се браниш не давај му го в рака на непријателот(португалска поговорка).“

Оружјето со кое што ја бранам Македонија е правото на самоопредлување, како норма ius cogens.

Тие што го гледаа интервјуто, видоа дека јас не го дадов правото на самоопределување, кога новинарот(како адвокат на ѓаволот) ми рече дека и Грците се самоопределуваат како Македонци.

Новинарот сакаше да ми го земе оружјето и да им го даде на Грците, како што впрочем се изучени од Грците многу Македонци. Затоа, не дозволувајте да ве изучуваат денешниве Грци. Ќе ви го земат оружјето со кое што се браните: правото на самоопределување.

Read More

Интервју

Во колумната „Дали ќе се раздени“ најавив колумна во која што ќе докажам дека Грција не ќе може да ја реализира својата закана за раскинување на „Привремената согласност“. Ова закана е многу сериозна, бидејќи е порака дека тужбата на д-р Декскоски(консеквентно на тоа и пресудата) не и може ништо на ова сериозна закана, бидејќи нема да постои правно дело кое што би го санкционирало блокирањето за НАТО и ЕУ.

Впрочем, тие што ме читаат знаат дека ова го најавив лани и уште тогаш кажав дека со „мојот“ ius cogens, Грција нема да може да ја раскине Привремената согласност.

Меѓутоа, во меѓувреме добив понуда од „Телевизија сонце“ за интервју, кој што го прифатив. Бидејќи во интервјуто е објаснето како Грција ќе биде оневозможена да ја раскине Привремената согласност,  сметав дека нема потреба од посебна колумна.

Ви го препорачувам интервјуто. Тие што ме читале ќе споредат и ќе донесат заклучок дали сум поуверлив во пишуваниот, или во усниот говор(Кант во „Критика на моќта на судењето“ вели дека човек само во усниот говор, со помош на артикулацијата, гестикулацијата и модулацијата, може целосно да се изрази).

Тие што воопшто не ме читале, ќе бидат пријатно изненадени кога аргументирано ќе сознаат дека Македонија има можност да примени решение што ги исправува неправдите од минатото, ја контролира сегашноста и ја одстранува неизвесноста од иднината во спорот со Грција.

Има доста работи што се првпат кажани. На пример;споредба помеѓу моето и решението на д-р Јанев.

Read More

Дали ќе се раздени

„Јас своето ќе го откукурикам, а дали ќе се раздени не е моја работа(Осетска поговорка)“

Според авторот на тужбата д-р Дескоски и поранешниот  министер за надворешни работи м-р Милошоски, пресудата од Хаг била голема победа против Грција на патот кон ЕУ.

Меѓутоа, Македонците не мислат така, според „Нова Македонија“ од 24.12.2011. година. Околу 50% не мислат така, а 13% од нив сметаат дури дека сме и подалеку. Околу 39% сметаат дека сме поблиску, а околу 11% не знаат.

Read More

Македонија не ја загуби војната
(трет дел)

Г.Р.Бериџ(DIPLOMACY-THEORY AND PRACTICE, Palgrave Macmillan, Bsingstoke, Hanpshire, 2005) уште од фазите на припрема на преговорите знае кој е победник, а Ванквска и десет години по војната тврди дека Македонија загубила.

Бериџ уште од фазата „согласност за преговори“ заклучува кој е победникот. Од фактот кој бара преговори заклучува кој е победник. Било која страна, со која што се поврзува сомневање дека е во послаба позиција, може да поверува дека е потребно токму во тој момент да ја подигне температурата во конфликтот, едновремено испраќајќо сигнали за преговори. Третите страни(во нашиот случај олеснувачите), наместо да покажат гестови на добра волја, можат да го зглемат притисокот со цел зачувување равнотежа, или пак, од домашните заговорници на тврда линија. Освен тоа, доколку моќните трети страни, сами се наметнат како посредници (како што беше во Македонија 2001 година), тие ќе бидат способни сами да создадат ситуација на ќорсокак, на пример преку „канализирање“ на доставување на вооружување на завојуваните ривали. Во јавност и во некои медиуми, можеше да се сретне дека македонските безбедносни сили добиле одреден рок за Арачиново. Доколку во тој рок моќните трети страни прават се Арачиново да не падне, ете ви ќорсокак.

Read More

Македонија не ја загуби војната
(втор дел)

Сега гледате, како убаво се вклопи моето инсистирање на правото на самоопределување во спорот со Грција и во војната од 2001. Па што мисли Ванковска; зарем ние доколку ја изгубевме војната 2001, денес ќе се викавме Македонци?

За полесно да се сфати зошто и покрај поразот на ОНА, Албанците добија „Рамковен“ договор, претходно треба да се познава меѓународното право и фактот дека ЕУ го напушти концептот на национална безбедност и го преферира концептот на меѓународна безбедност.

Пред да направам правен силогизам дека „Рамковниот“ не е пораз, туку примена на меѓународното право, треба да се признае дека во комунистичка Југославија, а подоцна самостојна комунистичка Македонија, системски се кршеа човековите права во Македонија. Како и во Југославија порано и во самостојна комунистичка Македонија (и денес е комунистичка), некои „поштени Албанци“ служеа за декор дека не им се прекршуваат човековите права. Албанците не ги интересираше дека и најголемиот дел од Македонците се жртви на комунизмот. Тие сакаа огромен дел од Македонија и своја држава, а по воениот пораз, се задоволија со човекови права.

Read More

Македонија не ја загуби војната
(прв дел)

„Потешко е да се поднесува победата, отколку поразот(германска поговорка).“

Со професорката Билјана Ванковска, потешко е да се поднесе победата од 2001. Ванкоска десет години повторува дека Македонија загубила 2001 година (на пример во нејзината колумна „Епитаф“, објавена во „Нова македонија“ и во колумната „Леб и игри“, исто така објавена во „Нова Македонија“).

Бидејќи е експерт за војна и мир (народот им верува на стручњаците), се создаде впечаток дека тоа е вистина.

Додуше, нејзината колешка Мирјана Најческа многу вулгарно се изрази за нејзиниот интелект и јас нема да го повторам тоа, бидејќи е аргументација ad hominem и нема никаква вредност. Тоа повеќе говори за интелектот на Најческа(http://www.utrinski.com.mk/?ItemID=94DFD54AD7858542A0B3C624955C7A81).

Познавам случај, кога Европакиот суд за човекови права не му дал заштита на политичар, иако бил наречен идиот, но неговите ставови биле идиотски, а судот немал друг начин да им порача на Европјаните дека меѓу политичарите има идиоти, чии што ставови не можат да се објаснат со друг збор.

Бидејќи знаеме дека и кај нас ги има во не мал број, ја разбираме одлуката на судот.

Но, просто е неверојатно, еден универзитетски професор да западне во ваква заблуда. Јас ќе се обидам да ја побијам нејзината невистина аргументирајќи ad rem. Со правен силогизам.

На здравата памет и е јасно дека ова е голема невистина.

Се додека оваа невистина на Ваковска не се побие аргументирано, таа кај Македонците предизвикува и ќе предизвикува негативни чувства, отпор и желба за одмазда. Владата и сите учесници се оградуваат, што говори во прилог на тоа дека Ванковска успеала да ги придобие за своето тврдење.

Да видиме што велат фактите.

Генералот Стојанче Ангелов изјавува дека македонските безбедносни сили не загубиле ниедна битка. Ниеден генерал не му противречи. Ако е така, за каков пораз зборува Ванковска?

Противниците на Македонија, борците на ОНА не беа ни дел од потписниците на договорот со кој што се завршија воените дејствија. Од овој факт може да се извлече логичен заклучок дека ОНА била поразена.

По завршувањето на војната ОНА го предаде оружјето, како и секоја поразена страна.

По завршувањето на војната борците на ОНА беа амнестирани, како и секоја поразена страна.

Ванковска погрешно заклучува од последиците кон причините и носи невистинит заклучок дека Македонија е поразена заради „Рамковниот договор“ и територијалната поделба.

Причините за војната беа освојување на територии (Тачи тоа јавно го кажа), а заврши со добивање човекови права.

Прв мој постулат е дека „Рамковниот“ му припаѓа на меѓународното право, па затоа Ванковска мерејќи го со погрешни инструменти, добива чудовишно невистинити резултати. „Рамковниот“ е работа на предметот дипломатија, специјалност мултилатерална дипломатија, субспецијалност самитска дипломатија.

Како и сите нови војни и војната во 2001 е последица на глобализацијата, контрадикторен процес, при кој што се работи за интеграција и фрагментација. Новите војни се случуваат при распадот на некоја држава (по распадот на СССР имаше многу такви војни), а потоа се одвиваат вооружени судири за надзор на државата, помеѓу противставените заедници, кои што истовремено сакаат да ја наметнат својата дефиниција за националниот идентитет на државата и нејзиното население. Доколку низ ова призма се гледа војната 2001, етничките Македонци ги одбраниле своите интереси. Така, како што порано со војна се создаваа држави, новите војни се поврзани со распад на држави, а голем дел од притисокот на таквите држави, произлегува од ефектите на глобализацијата на меѓународниот систем(John Baylis, Steve Smith and Patricia Owens, “The Globalization of World Politics”, Oxford Univesity Press, 2008).

Страните што војуваат во новите војни се најмногу осредоточени на идентитетот (Македонија не е никаков исклучок, ниту е тоа неразумно, како што некои во земјава сакаат да го претстават тоа со разни еристички трикови), што е резултат на притисокот, што го создава глобализацијата. Во постмодерниот свет се срушија традиционалните поделби на класи и идеологии, а поголем е акцентот на идентитетот и културата. Доколку војната е продолжение на политиката, тогаш се повеќе ја жнеат идентитетот и културата. Главни извори на војната по 1990 година се барањата на различни заедници за самоопределување, односно идентитетот во тој контекст (претходната на референца на Оксфорд).

Продолжува…

Read More