Наредбодавците први за лустрација
„Значи, кој мисли дека во светот ѓаволите никогаш не одат без рогови, а будалите без ѕвонци, секогаш ќе биде нивен плен, или нивна играчка“ (Шопенхауер, „Парерга и паралипомена“)
Се чини дека Хитлер најмногу го проучувал и практикувал марксизмот, па Германците верувале дека тој е марксист. Така тој говори за себе: „Мудрите водачи на дојч-националистите си потшепнуваа дека ние можеби сме прикриени марксисти… А кога дознаа дека во својата средина се ословуваме со ‘партиски другари’, нашиот ‘марксизам’ беше веќе надвор од секое сомнение“ (Хитлер, „Мојата борба“, Скопје, 2005, страница 393-394).
Read MoreДесетте Божји заповеди на комунистичкото право
Смешното носи срам повеќе од срамното (Франсоа Ларошфуко, „Максими“)
Доколку го парафразираме Шопенхауер („Светот како волја и претстава“), потеклото на смешното е во несовпаѓањето на замисленото и виденото. На пример, натписот над гробот на еден лекар: „Овде лежи тој како јунак, а оние што тој ги испоубива лежат околу него“. Поимот „лежи окружен со оние што ги испоубил“ е чесен за јунак што го брани огништето, но во случајов под овој поим се супсумира лекар што треба да го чува животот. Значи, смешно е она што е нелогично.
Read MoreСудот е борбен орган на комунистите
„Тешко на она поколение, чиишто судии заслужуваат да им се суди“ – (Арапска поговорка)
Во пресудата У-И-247/96 од 22.10.1998 година, Уставниот суд на Република Словенија тврди дека судот е борбен орган на комунистите:
„22. Историчарот Микола Микола, во уводот кон своето истражување за судските процеси на цељското подрачје во годините 1944-1951 утврдува: Доколку се изразам со зборовите кои во 1948 година ги запиша тогашниот претседател на цељскиот окружен суд, судот во тоа време претставувал ‘борбен орган, кој што морал да се бори против класниот непријател‘. Таквата улога на судовите дојде до израз, пред сé, во спроведувањето политички и изрежирани судски процеси, кои во Словенија ги имаше во огромен број од 1948 до 1951 година, што никако не беше случајно…“
Read MoreЗапрете ги!
Потребен е долготраен напор во борбата против злата што не се прекинуваат и обилни се, не за тие да престанат, туку да не победат (Сенека, „За гневот“)
Лустраторите едногласно одлучиле да биде лустриран еден судија на Уставниот суд, кој уште од средно училиште соработувал со тајната комунистичка полиција. Веродостојноста на оваа установа е сериозно разнишана. Итна е потребата од носење закон за Уставниот суд, за дерогирање на неговиот деловник и за нов состав на судот.
Read MoreЗатвореничка дилема
Нека дели светлост оној што ја има, а за неа нека се натпреварува оној, кому му треба: првиот со воздржаност, а вториот со внимание (Валтазар Грацијан „Извор на мудроста“).
Во дипломатијата често се применува моделот „затвореничка дилема“ (проф. д-р Живорад Ковачевиќ, „Меѓународно преговарање“, Белград, 2004). Двајца затвореници заедно направиле крупно злосторство, но може да им се докаже вината само за извршеното помало кривично дело, кое влече казна од година. Обвинителот е сигурен дека сториле друго тешко кривично дело, за кое би добиле уште девет години. За жал, нема докази. Заради тоа, тој ги издвојува во посебни ќелии и ги става во иста ситуација на избор, за да ги натера да признаат. Доколку обајцата признаат, ќе им биде простено полесното кривично дело, но не и потешкото и ќе бидат осудени на девет години. Доколку само еден признае, тој ќе биде ослободен, а другиот ќе добие десет години. Доколку двајцата ја порекнат вината, ќе бидат осудени само за полесното кривично дело и ќе добијат по една година. Бидејќи луѓето сме себични, првиот затвореник размислува: „Што и да направи другион, за мене е подобро да признам. Доколку тој не признае, ќе бидам ослободен. А, доколку тој признае, јас можам да добијам десет години, доколку јас не признам“. Вториот доаѓа до истиот заклучок и двајцата признаваат, од страв од одлуката на оној другион и двајцата ќе бидат осудени на девет години.
Read MoreТрговија
„Филозофијата лесно триумфира над злото од минатото и она (за) во иднина, ама сегашното зло ја надвладува неа („Франсоа Ларошфуко, „Максими“).“
Кога се разбра за должничкото зло на Грција, кое што денес изнесува над четиристотини милијарди евра, некои земји на ЕУ, гневни заради лажните извештаи што биле доставувани до ЕУ, преку своите медиуми и порачаа на Грција да ги продаде островите за да се раздолжи.
Грците навредено одбија.

Последни коментари