Македонија не ја загуби војната
(прв дел)

„Потешко е да се поднесува победата, отколку поразот(германска поговорка).“

Со професорката Билјана Ванковска, потешко е да се поднесе победата од 2001. Ванкоска десет години повторува дека Македонија загубила 2001 година (на пример во нејзината колумна „Епитаф“, објавена во „Нова македонија“ и во колумната „Леб и игри“, исто така објавена во „Нова Македонија“).

Бидејќи е експерт за војна и мир (народот им верува на стручњаците), се создаде впечаток дека тоа е вистина.

Додуше, нејзината колешка Мирјана Најческа многу вулгарно се изрази за нејзиниот интелект и јас нема да го повторам тоа, бидејќи е аргументација ad hominem и нема никаква вредност. Тоа повеќе говори за интелектот на Најческа(http://www.utrinski.com.mk/?ItemID=94DFD54AD7858542A0B3C624955C7A81).

Познавам случај, кога Европакиот суд за човекови права не му дал заштита на политичар, иако бил наречен идиот, но неговите ставови биле идиотски, а судот немал друг начин да им порача на Европјаните дека меѓу политичарите има идиоти, чии што ставови не можат да се објаснат со друг збор.

Бидејќи знаеме дека и кај нас ги има во не мал број, ја разбираме одлуката на судот.

Но, просто е неверојатно, еден универзитетски професор да западне во ваква заблуда. Јас ќе се обидам да ја побијам нејзината невистина аргументирајќи ad rem. Со правен силогизам.

На здравата памет и е јасно дека ова е голема невистина.

Се додека оваа невистина на Ваковска не се побие аргументирано, таа кај Македонците предизвикува и ќе предизвикува негативни чувства, отпор и желба за одмазда. Владата и сите учесници се оградуваат, што говори во прилог на тоа дека Ванковска успеала да ги придобие за своето тврдење.

Да видиме што велат фактите.

Генералот Стојанче Ангелов изјавува дека македонските безбедносни сили не загубиле ниедна битка. Ниеден генерал не му противречи. Ако е така, за каков пораз зборува Ванковска?

Противниците на Македонија, борците на ОНА не беа ни дел од потписниците на договорот со кој што се завршија воените дејствија. Од овој факт може да се извлече логичен заклучок дека ОНА била поразена.

По завршувањето на војната ОНА го предаде оружјето, како и секоја поразена страна.

По завршувањето на војната борците на ОНА беа амнестирани, како и секоја поразена страна.

Ванковска погрешно заклучува од последиците кон причините и носи невистинит заклучок дека Македонија е поразена заради „Рамковниот договор“ и територијалната поделба.

Причините за војната беа освојување на територии (Тачи тоа јавно го кажа), а заврши со добивање човекови права.

Прв мој постулат е дека „Рамковниот“ му припаѓа на меѓународното право, па затоа Ванковска мерејќи го со погрешни инструменти, добива чудовишно невистинити резултати. „Рамковниот“ е работа на предметот дипломатија, специјалност мултилатерална дипломатија, субспецијалност самитска дипломатија.

Како и сите нови војни и војната во 2001 е последица на глобализацијата, контрадикторен процес, при кој што се работи за интеграција и фрагментација. Новите војни се случуваат при распадот на некоја држава (по распадот на СССР имаше многу такви војни), а потоа се одвиваат вооружени судири за надзор на државата, помеѓу противставените заедници, кои што истовремено сакаат да ја наметнат својата дефиниција за националниот идентитет на државата и нејзиното население. Доколку низ ова призма се гледа војната 2001, етничките Македонци ги одбраниле своите интереси. Така, како што порано со војна се создаваа држави, новите војни се поврзани со распад на држави, а голем дел од притисокот на таквите држави, произлегува од ефектите на глобализацијата на меѓународниот систем(John Baylis, Steve Smith and Patricia Owens, “The Globalization of World Politics”, Oxford Univesity Press, 2008).

Страните што војуваат во новите војни се најмногу осредоточени на идентитетот (Македонија не е никаков исклучок, ниту е тоа неразумно, како што некои во земјава сакаат да го претстават тоа со разни еристички трикови), што е резултат на притисокот, што го создава глобализацијата. Во постмодерниот свет се срушија традиционалните поделби на класи и идеологии, а поголем е акцентот на идентитетот и културата. Доколку војната е продолжение на политиката, тогаш се повеќе ја жнеат идентитетот и културата. Главни извори на војната по 1990 година се барањата на различни заедници за самоопределување, односно идентитетот во тој контекст (претходната на референца на Оксфорд).

Продолжува…

  • Љубезно молам, секој што ќе расправа да не користи говор на омраза и да внимава да не повреди нечии чувства, бидејќи 10 години се малку за да се залечат сите рани.

    Нема ништо посилно од силогизам, односно правен силогизам во конкретниов случај.Затоа и не одговорив на нападот на “Darth Vader”.Тој напаѓа со реторички знаци(што е дозволено) и со еристички трикови(што е недозволено).

    Реторичките знаци ги одби со пример(реторичко средство) „Мусо“.
    И јас веднаш помислив на „Кумановскиот договор“ но „Мусо“ беше побрз.
    „Кумановскиот договор“ е брилијантен пример против реторичките знаци:бели знамиња, ранети, бегалци и слично.
    Имено, сето тоа го имаше на страната на Албанците, па сепак војната ја загубија Србите.

    Реторичките знаци на кои што се инсистира не беа присутни ни во Ирска, па сепак „ИРА“ ја загуби војната.Британците со нив потпишаа договор, им дозволија да учествуваат во политичкиот живот како партија, така што од „ИРА“(кај нас ОНА) станаа „Шин Фејн“(кај нас Демократска унија за интеграција) и слично.

    Thumb up 0

    • Musso-vtor pat

      Ете ја превидов Ирска и ИРА и сегашната Пин фејн. Да, се согласувам, одлична (актуелна) компарација. Да не редиме сега Израел со ПЛО…

      Thumb up 0

  • Musso-vtor pat

    Почитуван DarthVader, дали сме подготвени за сериозна дебата? Верувам дека господинот Попески нема да гоигнорира Вашиот коментар. јас пак или правам “мусаџиски“ коментари кои некого изгледа посебно иритираат, или ако сакаме сериозна дебата, потребно е да се “догвориме“ околу терминологијата која ја употребуваме. Затоа, би Ве замолил да дадете Ваша дефиниција или видување за тоа што е војна, што е страна во војна, што е освоена територија, што е “склученопримирје“, што капитулација, а што “склулен мир“. Мизлам дека ова е неопходно за сериозна дебата, а за тоа – “бели знамиња“, “рането“, “заробени“… имаме и воено едукативна основа за дебатирање. Инаку, Србија потпиша капитулација во воениот судир со она што го нарекоа “натоалијанса“ во сорабтока со УЧК, изгуби територија(!), а капитулацијата, она што Марјан “едвај го чепна“ (ама не го премолче – индиректно го стави какоеден вид силогизам), значи капитулацијата ја потпишаа во Куманово – ниту на Косово, ниту во Србија, туку во Македонија!

    Ајде да поставиме основи постулати -сериозни, па да дебатираме!

    Thumb up 0

    • DarthVader

      Мусо, во оваа форма на дискусија нема можност од прикачување слики инаку како одговор би ти поставил фотографии од конкретни капитулации и како изгледаат тие. Од Сталинград преку Хо Ши Мин Сити до Багдад, низ војните водени таму.
      Да беше ти мусо подготвен за дискусија немаше да бараш повторно дефинирање на поимите страна во војна, војување, освоена територија. Како за војна и војување првпат да слушаш. Не верувам дека си малолетно дете ниту дека живееш на пуст зафрлен остров далеку од цивилизација.

      Thumb up 0

    • Musso-vtor pat

      Почитуван DarthVader, ја претпоставив вашата реакција – јасна и очекувана беше со оглед на вашиот коментар.

      Очито дека дебата нема да водиме. Сте можеле да приметите, ако сте прателе мои коменари било каде, дека имам и еден вид “војничко образование“, а полнолетсво стекнав пред повеке од 30 години. Толку за тоа. Ако толку милувате “слики од капитулации“ можете да ги погледнете снимките од Версај (1918) – кој и каде “потпшувал капитулација“, секако и оние од Берлин 1945, а не е лошо да го најдете и филмот со Спенсер Трејси – “Нирнбершкиот процес“ – оригиналот, римејкот “не ми фаќа баш око“, па може и да добиете појасна слика за тоа какви се разврски има во поствоени периоди. Споманв два “мировни договора“ кои ете одат под поимот капитулација.

      Велите капитулација кај Сталинград!? Да, денес чинам Волгоград се вика. Стварно, просветлете ме, дали тоа беше изгубена битка или војната (онаа Втората светска) заврши кај Сталинград? Или можеби не сте чуле за фразата – “изгубена битка не значи и изгубена војна“? Дали Сталин (СССР) “капитулираше“ кога Хитлер му дојде до Москва и Ленинград (Санкт Петерсбург) и таму (од 1940) му “дремеше“ до крајот на 1943? Кој тоакапитулираше после Бородинската битка? Го спомнувате Хо Ши Мин Сити – чинам Сајгон му беше името пред тоа. Вие таму видовте акт на потпшување капитулација? Имате ли фотографии или снимки од чинот на “потпишување“ капитулација?

      Нема место за дебата, тоа е јасно. Само едно потсетување, Република Македонија “сеуште“ постои во своите граници, нема федерализација, нема странски (протекторатски сили)има редовни (и вонредни) избори, собрание, претседател, влада, Албанци во влада како и пред 2001. И што е најважно во 2001 немаше војна. Имаше нешто кое на CNN обично го именуваат со UNREST (немир, неред – преведено на македонски), па некои го именуваа со “вооружен кофликт“, ама елементи кои во воената и политичка терминологија дефинираат војна – немаше. Патем, има ли војна без битки? Ете спомнувате Сталинград (Волгоград), Сајгон (Хо-Ши-Мин Сити), заборавите на Санкт Петерсбург (Ленинград), на Берлин (Потсдам)… значи за да има војна мора да има битки, а војната ја добива оној кој ќе победи на сите (финални) битки, па макар победите да биле “Пир-ови“ како што милуваат некои да се изразат. Сега, во себе, не мора јавно, набројте ги битките во Македонија во 2001. Патем потсетете се на битките и изгубената војна – онаа која граѓанска војна во Грција ја викаат – 1946-1949…

      Друга работа е ако Вие, ако така може да се изразам, како албанофоб или албанофил – сеедно, се чувствувате поразен. Тоа е сепак лилно чувство и не се поврзува со терминот војна…

      Да не бидам малициозен, но обидете се да ги наброите сите жртви од таа 2001 година. На “обете страни“. Потоа, да не бидам погрешно разбран како некој кој ликува – никако, одете и по селата со доминантна албанска популација изборјте ги спомениците на “нивните“ настрадани во 2001. Тоа се сите оние со ознаки на УЧК…Лешевите кај Радуша не сакам ни да ги спомнам – ги гледав…и тоа ми е премногу…

      Thumb up 0

  • DarthVader

    Наспроти погледот и расправата на Марјан кои се очигледно чисто академски стојат илјадници фотографии и други форми на претставување кои опишуваат како навистина изгледа воен пораз. Ништо од она што Марјан го опишува нема да го видиме на тие слики. Напротив, воениот пораз се препознава највеќе по развиените бели знамиња (импровизирани најчесто, и искинати), дланките на војниците на поразената страна склопени на теме или подигнати во вис, војсководците на поразената страна потпишуваат капитулација и заминуваат зад решетки (а не како што Марјан ни опишува дека се амнестираат). Додатен детаљ на ваквата слика е и вообичаената река бегалци од етникумот кој ја изгубил војната, типичен за конфликт во екс-комунистичка источна Европа.
    Дали видовме паравојници на ОНА со раце во вис? Колкумина од нејзините главешини се во затвор? Реки бегалци од поразени Косовари како се враќаат назад дома? ОНА се разоружала?! За да потоа со години по крајот на конфликтот МВР копа фантастични залихи оружје низ селата на Шара?
    Ни јас немам некое високо мислење за Ванковска, меѓутоа на вашиот триптих на тема војната 2001-ва жалосно му недостасува барем малку допир со реалноста.
    Жалам Марјане овде промашивте, не констатирајќи го очигледното.

    Thumb up 0

  • Musso-vtor pat

    Е па ајде продолжи па да седнам “раат да кментирам“. Кај сега ја “закачи“ Ванковска? Јас нејзе јавно ја нареков лицемерка (бидејќи сум убеден во тој квалификатив), секако и исфрусттриран “интелектуалец“ која има (би рекол дури манијакална)потреба од себе рекламерство по секоја цена (види денешна колумна во Нова Македонија).Коментари, особено “мусаџиски“ на нејзините “експертски ставови“ не се дозволени и се строго цензурирани (море јасно кажано – забранети).

    Ванковска ретко кога (скоро никогаш) не е во право! Не знам далиод учтивост илинезнаење, но Биљана Ванковска да ја прогласиш за “експерт за војна и мир“ затоа што држи предавања на некои (според мене) безвезни студии, мене, прости, но ми прозвучи троа мајтапџиски. ОК, за Најческа не арчам тастатура (типкалник ли беше не словенечки). Јас делувам, можеби, первезно, мајтапџиски, несериозно (сметам дека тој приод кон публиката е поефектен од Марјановиот угладен и високо интелектуален), но да ја третираш Мирјана Најческа, треба да имаш “стомак и сенс“ на еден Чарлс Буковски (Маркизот де Сад е поадекватен).

    марјан, по обичај, изведе логички силогизам (или така некако) со кој покажа и докажа дека Биљана Ванковска (тврдам поради лични нејзини фрустрации) не е воправокога вели дека Македонија е (или била) поразена. Мене Стојанче Ангелов не ми значи баш многу, но човекот кажува вистина – нема изгубена битка. Но има уште еден факт, кој покрај логичките силогисми на Марјан Попески докажува дека Ванковска и сите нејзини (facebook) обожаватели наречени friend-ови (ама она ги брише од таа листа тие кои не се нејзини полтронски истомисленици) не с ево право, има и факт кој тоа го покажува и докажува. Тој факт се вика Република Македонија која постпи во своите АСНОМ-ски, па и 8-мо септемвриски рамки. Нема Илирида. Нема голема Албанија, нити пак некакво си големо Косово, гољама Бќлгарија е само неостварлив сон, а нема ни бановина. Има поразени – дефинитивно. Прашање (на кое мислам одговорот е познат и не е провокација до Марјан) дали покрај учките има и други поразени? Ја смислам дека има и тоа поразени вистински непријатели на Македонија. Па така да, и без (безвезната) лустрација, работите ќе си дојдат “на свое место“, се плашеле владетелите или не. Мислам на “ЕУропскиот уплав“. Од народот, веќе ламентирав на таа тема – МОРА ДА СЕ ПЛАШАТ. Ајде го чекам продолжението….

    Thumb up 0